22-24 sierpnia 2015 - sucho, coraz suszej...

Nie jest wesoło. Sucho jak pieprz, woda w studni w zaniku, pompa nie ciągnie, wszystko wyschło, drugiego pokosu nie będzie... Podobno pada gdzieś tam, ale u nas od dawna kropla deszczu nie spadła...

Koniom humory jednakowoż dopisują, bo trawy jeszcze trochę zostało, więc jest co do gęby włożyć; do objedzenia została droga plus pobocza oraz nadrzecze. Drogę eksperymentalnie zwierzakom udostępniłam, ale nijak z cholerą-Bursztynem z oka pasących się spuścić, bo o ile nasi - pełna kultura, to Bursztyn okiem prawopółkulowym toczy i mam obawy, żeby nie wyskoczył i gdzie nie poleciał (a reszta za nim ;-) Muszę się z nim na śnurku przespacerować po okolicy, żeby se popatrzył, aczkolwiek jest to średnio wykonalne z uwagi na prawie-permanentną obecność Kazika przy mym boku...





Do jazdy tak się zabierałam w ten weekend, że nic z tego nie wyszło, mimo, że siodło zaraz po przyjeździe naszykowałam.... Stało tak naszykowane do poniedziałku (włącznie) po czym zostało na powrót schowane...
Na pocieszenie były figle z ziemi na wolności pod hasłem: put the relationship first: z Fisiem chrumkanie na komendę, ganianki całego stadka i wskazanych osobników long-distance (zawsze, skubane, wiedzą, kogo akuratnie gonię i tylko ten ucieka ;-) oraz małe novum: ganianie wałachów z Siwą na linie - Siwe początkowo, zamiast trzymać się za moimi plecami, wyskakiwało bardzo energicznie przede mnie i proponowało travelling circling game, ale bardzo szybko zrozumiało, że nie ku niej kieruję energię i że ma po prostu asystować :-) Zapowiada się Siwiec, na stare lata, na dobrego konia ranczerskiego.











Z budowlanki końskiej:
- postawiłam kolejny solidny* kawałek ogrodzenia padokowego - plac do jazdy ma teraz piękne 3 ściany; kolejne będą powstawać, jak da się wkopać następne narożne słupy, bo póki co, ziemia jak skała...
-  zamierzam w najbliższym czasie sfinalizować w końcu zakup materiału na okrągły wybieg i zbudować mocarny okrąglak - ten, którym obecnie dysponuję w zupełności wystarcza dla naszych koni, jednak dla gościnnych, z którymi mam trenować nie jest to obiekt, który by budził szacunek (vide notka tutaj, w której donoszę, jak to mi Bursztyn w pięknym stylu na zewnątrz wyskoczył, bo Siwe se poszło ;-)


* solidny oznacza - mam nadzieję - nie-do-sforsowania: 2 rzędy drutu bardzo grubego (2 mm) oraz 1 rząd taśmy bardzo szerokiej (4 cm)

15-17 sierpnia 2015 - Powolna reaktywacja...

...słowo się rzekło, Continental pojechał na wioskę...
W sobotę z wieczora Siwe zostało osiodłane - siodełko* leży fantastycznie zarówno bez padu, jak i z padem i jest super wygodne i trzymające. Potwierdzam w 100% opinie panujące wśród westowców, że lepiej porządną używkę z USA nabyć, niż nowe no name (albo i name, ale średnio-półkowe kupować).

* dowcip słowny taki... mega-ciężkie, ogromne siodlisko (mimo, że rozmiar 15,5 cala) i gdyby nie technika like a hug nigdy bym go na Siwy grzbiet nie wwindowała...

Tak oto wszystkie inne me siodła pójdą od teraz w odstawkę. No może Barefoota oszczędzę, ale reszta - na allegro (chyba, że w ostatnim momencie ręka mi zadrży ;-)
Na Siwym grzbiecie krótkie tylko posiedzenie, procedura po bożemu - po kilka zgięć bocznych w stój na każdą stronę (głowa dochodzi do mojego buta jak masełko), ruszanie, wodza direct, cofanie. Naturalne hackamore. Bajecznie. Na marginesie dodam, że na Siwej nikt przez ostatnie 3 lata nie siedział..

Potem  prace ranczerskie z Siwą w ręku - obchód ogrodzeń padokowych, sprawdzanie, gdzie co do poprawy... Tying to the ground, stoicki spokój mimo zamieszania w postaci 2 psy, Kazik, wałachy co i raz walczące o to, który na wierzchu hierarchii...... Fantastyczny koń, że powtórzę....

















pre-fly check:

















..a w tym wszystkim dzielnie uczestniczy Kazik ;-)

1-2 sierpnia 2015 - powraca Bursztyn...

Weekend udany. W sobotę po dłuuugiej przerwie udało mi się w końcu tknąć Siwe... I to prawie jeździecko, bo siodłem. Prawie, bo przez te 3 lata Siwe tak się upasło, że ulubiona ma Natowa nr 9 jest na nią zdecydowanie za ciasna, więc o wsiadaniu mowy nie było!!!! No dobra, siodłałam bez padu teraflex, no ale bez przesady... Po zapięciu popręgu (luźno) Siwe zrobiło się sztywne jak decha, na początku ledwo nogami mogło poruszać... Dodatkowo doszedł czynnik nie-siodłania przez 3 lata (raz tylko przymierzałyśmy bezterlicówkę), więc Siwe miało prawo być niekontente ;-) Zresztą już przed siodłem pokazało pazur i zapodało mi na linie takie brawerie, że moja opinia o niej, jako o spokojnej, co to wyrosła z dzikości, legła w gruzach. Oczywiście, jak zwykle, było 100% kontroli, żadnych podchodów ku wyrywaniu liny, ale energia buzowała... Przy zmianach kierunku były wyskoki i skręty cielska, nie przymierzając, lewopółkulowo-Szamańskie a przy przywołaniu pęd ku mnie z prędkością światła i miną ogierzastą. Szkoda, wielka szkoda, że  Z. akuratnie powędrował z Kazikiem na spacer drogą polną i nie miał mi kto zdjęć porobić :-(

Przy najbliższej okazji targam na wioskę Continentala, co to się wydaje być bardzo szeroki i pasujemy. Obawy moje budzi tylko jego waga (17 kg!), i wątpliwość, czy ja go Siwej na grzbiet zarzucę ;-)

W sobotę powrócił na łono Bursztyn. Oczywiście od razu zrobiło się po staremu – Szaman sam się na wszelki wypadek odseparował od stada podejrzewając szykany ze strony Siwki, ale chyba uczynił to nieco na wyrost, bo póki co Siwa wcale go nie goni, a Bursztyn trzyma się nieco na uboczu. Od czasu do czasu tylko wymieniają z Siwą niby-miłosne rżenia i pochrumkiwania.

Tak poza tym to deja vu sprzed paru tygodni: w niedzielę znów nastał upał i pięknie reaktywowane koniarstwo, jak szybko nastało, tak szybko się skończyło :-)

Przerwa techniczna trwa...

...najpierw była angina, potem upały, teraz powybijane dziury w ścianach pod wentylację... Jednym słowem nijak z mega-ruchliwym potomkiem na wieś w takich okolicznościach...
...ale są plany (tfu!), żeby w przyszły weekend........

...a Siwe czeka i czeka...

27-28 czerwca 2015 - padoki...

Weekend zszedł na grodzeniu kwater na padokach... Kazia pomoc nieoceniona (przynosił wkręty, kombinerki, nożyczki, taśmę, słupki, przelotki, pomagał pchać taczkę, usiłować nieść szpulę z drutem... :-)








Na Siwym już, już prawie jeździectwo - po 3 latach przerwy (sic!) wypada chyba wrócić do pracy pod siodłem ;-) ale w niedzielę upał wyskoczył nadspodziewany (31 st. w cieniu) i niestety, zabrakło mi pary w kościach, po robocie z ogrodzeniami...


A odpowiednia rama do jazdy jest...


...i opasłość, żeby było miękcej...


...i dyscyplina (tutaj: podniesienie głowy na sygnał - z długiego dystansu)...





...i ogólne zapatrzenie w moją osobę :-)

20 czerwca 2015 - zmiany, zmiany...

Część koni powyjeżdżała na wakacyjne turnusy kondycyjno-wypoczynkowe i tak oto, jak za dawnych dobrych czasów, Szaman i Siwka znów chodzą w parze :-) Siwka lekko zbaraniała (jak to, jak to? znowu z tym gamoniem????) ale Fiś gębę cieszy, bo ostatnio chodził sam i tylko zerkał tęsknie, bo Siwe go goniło i podejść nie dawało...

nie, nie jest to ryk rozpaczy, to zwyczajny, popołudniowy ziew ;-)



...a tymczasem Kazik...


.
...w swojej tajnej bazie zwanej Siano - Pokos Pierwszy ;-)

6-7 czerwca 2015 - takie tam migawki...

Weekendowe wyjątki. Prace rozmaite w toku, konie obżarte i utyte. Kazik - nygus spod ciemnej gwiazdy, póki co nie mam co marzyć o jeździectwie, bo wisi na mnie przez cały czas a jak tylko widzi w pobliżu konia, rzuca wszystko i w te pędy do niego gna...















Z cyklu: przeżarte konie...