5-6 września 2015 - jesiennie

Mimo zdecydowanego pogorszenia się aury pogodowej suszy ciąg dalszy... Rzeka wyschła, koni nie możemy na nadrzecze puścić, bo powędrują w świat suchą nogą... Przymierzamy się do pogłębiania koryta (kasa!!!) po granicy padoków; sąsiad pogłębił u siebie, brudna mętna woda pojawiła się na głębokości 1,5 metra...
W studni poziom taki, że już do domu wody nie ciągnie, bo ujęcie wypada nad powierzchnią... Gdzie te sezony, kiedy walczyliśmy z wysokim poziomem wód wypompowując co i raz studnię w końskie rowy na padokach... Dobrze, że chociaż dla koni ta resztka, co jeszcze napływa, starcza...
Z materiału na okrągły wybieg powstała, póki co, nowa baza Kazika... Siwe łypnęło na nią raz podejrzliwym okiem, po czym przeszło do porządku dziennego - widać tak musi być ;-)







Kazio ćwiczy, póki co, "na sucho", bez konia - send (fot. 1), bring-back (fot. 2). Opanował również verbal-cue "BACK - BACK - BACK" (a jakby koń nie zrozumiał, to dodaje "do tyłu, koniu, do tyłu";-)

29-31 sierpnia 2015 - Szara Eminencja powraca...

W sobotę kolejny powrót na łono - tym razem Szarej Eminencji, czyli Pana Huca. Powrócił odchudzony, wysportowany i emanujący werwą... Oczywiście od razu zaczęły się akcje :-)

Błogi spokój, czyli tuż przed powrotem Huca ;-)




Czytanie Kroniki Towarzyskiej... ;-)






Kamera, Akcja!














Po wielu miesiącach podchodów, poszukiwań i rozmaitych perturbacji zdobyłam w końcu materiał na okrągły wybieg - przyjechał w poniedziałek :-) póki co, leży na środku obecnego okrąglaka i czeka rozpoczęcie dzieła. Rozpoczęcie dzieła z kolei czeka na rozmiękczenie gruntu przez opady, żeby nie trzeba było młota pneumatycznego kupować do wykonania dziur w ziemi... Materiały jest lekki nadmiar, który zostanie spożytkowany do grodzenia padoków :-)

How to become riveting for your Left Brain Horse...

by Linda Parelli

They’re cool, calm, confident and learn quickly. BUT… they can be ‘stubborn’, easily bored, uncooperative, pushy, mouthy, domineering, aggressive, and way too smart for us until we get more savvy!
There was a time when I thought right brain horses were very challenging. But the more I teach and learn and advance, the more I see that left brain horses can be even more challenging. At least right brain horses want to move!
Right brain horses are fearful, unconfident, spooky and impulsive. They’re quick to blow up and take a long time to calm down. Once you know how to interrupt their explosive patterns and build their confidence, they become willing and curious. Left brain horses on the other hand can be quite testing mainly because they’re not intimidated, are self-confident and constantly working their way up the pecking order ladder.
Pat tells a great story about this…think about your horse being in a herd of 10 and he’s poor number 10. He drinks last, gets pushed away from his food and spends his whole day watching out for number one and dodging numbers two to nine as they constantly move him out of their space. Then on Saturday he hears the gate creak as it opens and you walk in. He rubs his hooves together and thinks “Oh boy…here comes number 11!” And that’s just if he’s number 10; imagine if he was number one!!
Have you ever been flicked right in the face by your horse’s tail and thought “I wonder if that was an accident?” What about when he calmly steps on the hose, or your toe, or head-butts you in the back? When Pat talks about horses playing games with you, THIS is the horse he is talking about! It’s not your average timid little prey animal, this horse is running things his way. He’s highly food motivated, excellently stubborn and sometimes downright aggressive.
Don’t Ask Too Much And It’s All Going To Be Okay
As long as you don’t ask too much, things will probably be just fine because these calm characters are not given to great expenditures of energy and are not very spooky. They usually love trail rides but are bored to death in an arena. They love learning new things but they’re bored by mundane repetitions and especially circles! How can you tell they’re bored? Low energy, crabby expression, resistant, tail swishing, bucking. Yes, bucking! Sure it uses some energy but it only takes one or two before he’s convinced you that cantering is not a good idea. These horses are masters at making you frustrated or intimidated enough to ask very little and quit riding so much.
Here’s the thing, you have to get him interested in what you want to do. If you just tell his body what to do without engaging his mind you’re in for a struggle. Spurs and whips are usually what riders resort to, but if at first they seem to work it’s not long before your horse has thought up more ways to discourage you including charging at you when you arrive to get him. Frustration can grow into fights and the next thing you know, you’re no match for the horse. When these horses get aggressive, you’re in big trouble. They’ve learned that they can dominate you and what seemed like harmless pushiness in the beginning was a series of tests to see how far they could go.
Forcing or punishing these horses is not a good idea because they quickly find out that women are more easily intimidated and while men can get more out of them, some of them actually become horses that people say ‘hate men.’ You need to learn how to earn their respect and win their friendship. It’s all about love, language and leadership in equal doses with a heaping helping of play and fun.
Think Like A Horse… This Horse
By observing herd behavior and the dominance games that go on you’ll probably be shocked at how rough horses can be. They chase after each other, tear off pieces of skin and then they settle down and graze and scratch each other’s backs. The key is that they have a strong relationship to begin with because they are members of the same herd, they play together and they spend a lot of time together — undemanding time.
Now think about how humans usually interact with horses. We decide today is when we’re going to ride, we only have a certain amount of time so things get pretty direct line. Catch the horse, saddle up, head to the arena to practice something… with a pretty unwilling horse. It’s interesting how quickly horses forget who feeds them; they start to feel like we only want one thing. So where you have to start is with the thought process. Think about what might be important to your horse.

If you’ve been studying our program, you would have learned that safety, comfort, play and food are important to horses in general, and in that order. Until they feel safe, they are not concerned with comfort. Until they feel safe and comfortable, they will not be interested in play. And when they feel like playing, food rewards work like a treat! The problem is that most people don’t understand the hierarchy of needs so they use food to bribe skeptical horses to get into trailers and more and more discomfort (spurs, whips, force) to make disinterested, sour horses perform better. The result is the same: it doesn’t work. If you know that your horse is left brain, confident and dominant then safety and comfort are not issues…but play and food are!
When horses play dominance games with each other, they are playing games. When they pick on you or outsmart you, they are playing a game and they’re winning big time if they can push your emotional buttons. Making predators impatient, tired, scared and frustrated enough to give up is how prey animals have survived for millions of years. When they feel emotions rise in you, they know success is close so you have to learn to not get emotional and you can’t fake it because they can tell. The answer lies therefore in more savvy and in doing the unexpected.




Surprise Your Horse
What would surprise your horse? One of the first things is doing the opposite of what he expects. Remember that the left brain horse can read people like a book and they are acutely aware of our patterns and habits. People tend to be creatures of habit, especially around horses. In fact many people are told that they need to do A, B, C…catch the horse, groom him, saddle him, bridle him, take him to the mounting block, get on, ride around the arena, etc. Horses are experts at what happens before what happens happens. Pretty soon they’re avoiding things well ahead of time, they put themselves in positions that make it hard or impossible for you to do things, move when you want to saddle them, nip at you when you’re cinching up, turn away or put their head up when you want to bridle them, step on your foot before you mount, shift and move as you put your foot in the stirrup, won’t leave the barn…uh, oh. Could this all be part of a big plan to make the predator give up?!
You need his mind set to change. By becoming more interesting, less predictable, less bossy or obsessed with perfection you’ll suddenly find your horse liking you more, tuning in, putting in more effort and developing a more positive attitude. He’ll actually become eager to see you and go play. For some people imagination comes easily while others, like me, have had an imagination bypass! I had to learn how to become more imaginative and thankfully Pat’s Program had that all built in to the Seven Games—the Seven Games with an Obstacle! By thinking in categories like Sideways or Squeeze or Yo-Yo or Driving… pretty soon you’re posing interesting puzzles* for your horse when you get to an obstacle. Instead of your horse assuming he’s going to jump the log or step on the stump, you’ll have him put one foot on it, side pass him over it or around it, back him to it, drive him around from Zone 3, 4 or 5. Get the picture. The main thing is to play, play, play. As soon as it feels like work, this horse will quit on you, but if you can keep the spirit of play going and lots of praise and moments to rest, you’ll find you can even make things like flying changes and half passes, jumps or spins and stops become fun instead of pressure.
Don’t Treats Encourage Bad Behavior in Horses?
…Only when you use them as bribes or when you don’t know how to play the Seven Games. The Friendly Game is the most important of the Seven Games and the other six are about moving your horse around. When we get things out of balance then the relationship deteriorates either because all we do is love on our horse and don’t get them to do things that are interesting, or all we do is make our horse do things and don’t give him enough love. It’s a fine balance and as I’m fond of saying, it’s only the secret of horsemanship! In becoming more savvy we learn how to balance things out for the kind of horsenality we’re dealing with…how much love, how much variety, how much consistency. Horses do not understand punishment and they don’t deal well with pressure. You can catch more flies with honey than with vinegar, so if you find yourself getting frustrated all the time or smacking your horse for trying to nip you, you’d better start with the honey! Respect is earned by being the kind of person your horse would like to interact with, not by smacking him a lot. You’ve got to get this left brain horse to like you and by understanding his hierarchy of needs you will know that play and food are high priorities. Play is how you create respect, food treats is how you develop incentive. Aggressive horses don’t need more smacking, they need more loving. I’ve watched Pat play with these horses in hundreds of demonstrations all over the world. The last thing he does is start bossing the horse around, it almost looks like he’s doing nothing and yet the horse changes dramatically fast. He’s doing the opposite of what the horse expects and the horse becomes intrigued…“Hey, this human is different! He’s interesting! He’s provocative and fun!”
Sometimes when students have problems with horses biting at them when they tighten the cinch, I tell them to give their horse a carrot when he puts his ears back and starts to swing his head around. Of course this usually produces comments of shock and disbelief. “Won’t that encourage him to bite, isn’t that a reward?” Nope, you’re surprising him by doing the opposite of what he’d expect, so his attitude changes toward you. It’s not about the cinch, it’s all about how he feels about you. If someone you didn’t like brought you chocolates all the time and sincerely complimented you a lot, for how long could you continue to think bad thoughts about them? Horses are quick to change and to forgive, they just need us to change first. Unlike dogs who love us no matter what we do, horses are very conditional.
Probably the biggest problem for you is going to be dealing with the so-called experts around you. They’ll tell you that this is wrong, that you’re spoiling your horse and it’s not serious horsemanship to be playing all the time. One word of advice… don’t listen to them! Watch the change in your horse. He’s the one you need to impress!

22-24 sierpnia 2015 - sucho, coraz suszej...

Nie jest wesoło. Sucho jak pieprz, woda w studni w zaniku, pompa nie ciągnie, wszystko wyschło, drugiego pokosu nie będzie... Podobno pada gdzieś tam, ale u nas od dawna kropla deszczu nie spadła...

Koniom humory jednakowoż dopisują, bo trawy jeszcze trochę zostało, więc jest co do gęby włożyć; do objedzenia została droga plus pobocza oraz nadrzecze. Drogę eksperymentalnie zwierzakom udostępniłam, ale nijak z cholerą-Bursztynem z oka pasących się spuścić, bo o ile nasi - pełna kultura, to Bursztyn okiem prawopółkulowym toczy i mam obawy, żeby nie wyskoczył i gdzie nie poleciał (a reszta za nim ;-) Muszę się z nim na śnurku przespacerować po okolicy, żeby se popatrzył, aczkolwiek jest to średnio wykonalne z uwagi na prawie-permanentną obecność Kazika przy mym boku...





Do jazdy tak się zabierałam w ten weekend, że nic z tego nie wyszło, mimo, że siodło zaraz po przyjeździe naszykowałam.... Stało tak naszykowane do poniedziałku (włącznie) po czym zostało na powrót schowane...
Na pocieszenie były figle z ziemi na wolności pod hasłem: put the relationship first: z Fisiem chrumkanie na komendę, ganianki całego stadka i wskazanych osobników long-distance (zawsze, skubane, wiedzą, kogo akuratnie gonię i tylko ten ucieka ;-) oraz małe novum: ganianie wałachów z Siwą na linie - Siwe początkowo, zamiast trzymać się za moimi plecami, wyskakiwało bardzo energicznie przede mnie i proponowało travelling circling game, ale bardzo szybko zrozumiało, że nie ku niej kieruję energię i że ma po prostu asystować :-) Zapowiada się Siwiec, na stare lata, na dobrego konia ranczerskiego.











Z budowlanki końskiej:
- postawiłam kolejny solidny* kawałek ogrodzenia padokowego - plac do jazdy ma teraz piękne 3 ściany; kolejne będą powstawać, jak da się wkopać następne narożne słupy, bo póki co, ziemia jak skała...
-  zamierzam w najbliższym czasie sfinalizować w końcu zakup materiału na okrągły wybieg i zbudować mocarny okrąglak - ten, którym obecnie dysponuję w zupełności wystarcza dla naszych koni, jednak dla gościnnych, z którymi mam trenować nie jest to obiekt, który by budził szacunek (vide notka tutaj, w której donoszę, jak to mi Bursztyn w pięknym stylu na zewnątrz wyskoczył, bo Siwe se poszło ;-)


* solidny oznacza - mam nadzieję - nie-do-sforsowania: 2 rzędy drutu bardzo grubego (2 mm) oraz 1 rząd taśmy bardzo szerokiej (4 cm)

15-17 sierpnia 2015 - Powolna reaktywacja...

...słowo się rzekło, Continental pojechał na wioskę...
W sobotę z wieczora Siwe zostało osiodłane - siodełko* leży fantastycznie zarówno bez padu, jak i z padem i jest super wygodne i trzymające. Potwierdzam w 100% opinie panujące wśród westowców, że lepiej porządną używkę z USA nabyć, niż nowe no name (albo i name, ale średnio-półkowe kupować).

* dowcip słowny taki... mega-ciężkie, ogromne siodlisko (mimo, że rozmiar 15,5 cala) i gdyby nie technika like a hug nigdy bym go na Siwy grzbiet nie wwindowała...

Tak oto wszystkie inne me siodła pójdą od teraz w odstawkę. No może Barefoota oszczędzę, ale reszta - na allegro (chyba, że w ostatnim momencie ręka mi zadrży ;-)
Na Siwym grzbiecie krótkie tylko posiedzenie, procedura po bożemu - po kilka zgięć bocznych w stój na każdą stronę (głowa dochodzi do mojego buta jak masełko), ruszanie, wodza direct, cofanie. Naturalne hackamore. Bajecznie. Na marginesie dodam, że na Siwej nikt przez ostatnie 3 lata nie siedział..

Potem  prace ranczerskie z Siwą w ręku - obchód ogrodzeń padokowych, sprawdzanie, gdzie co do poprawy... Tying to the ground, stoicki spokój mimo zamieszania w postaci 2 psy, Kazik, wałachy co i raz walczące o to, który na wierzchu hierarchii...... Fantastyczny koń, że powtórzę....

















pre-fly check:

















..a w tym wszystkim dzielnie uczestniczy Kazik ;-)

1-2 sierpnia 2015 - powraca Bursztyn...

Weekend udany. W sobotę po dłuuugiej przerwie udało mi się w końcu tknąć Siwe... I to prawie jeździecko, bo siodłem. Prawie, bo przez te 3 lata Siwe tak się upasło, że ulubiona ma Natowa nr 9 jest na nią zdecydowanie za ciasna, więc o wsiadaniu mowy nie było!!!! No dobra, siodłałam bez padu teraflex, no ale bez przesady... Po zapięciu popręgu (luźno) Siwe zrobiło się sztywne jak decha, na początku ledwo nogami mogło poruszać... Dodatkowo doszedł czynnik nie-siodłania przez 3 lata (raz tylko przymierzałyśmy bezterlicówkę), więc Siwe miało prawo być niekontente ;-) Zresztą już przed siodłem pokazało pazur i zapodało mi na linie takie brawerie, że moja opinia o niej, jako o spokojnej, co to wyrosła z dzikości, legła w gruzach. Oczywiście, jak zwykle, było 100% kontroli, żadnych podchodów ku wyrywaniu liny, ale energia buzowała... Przy zmianach kierunku były wyskoki i skręty cielska, nie przymierzając, lewopółkulowo-Szamańskie a przy przywołaniu pęd ku mnie z prędkością światła i miną ogierzastą. Szkoda, wielka szkoda, że  Z. akuratnie powędrował z Kazikiem na spacer drogą polną i nie miał mi kto zdjęć porobić :-(

Przy najbliższej okazji targam na wioskę Continentala, co to się wydaje być bardzo szeroki i pasujemy. Obawy moje budzi tylko jego waga (17 kg!), i wątpliwość, czy ja go Siwej na grzbiet zarzucę ;-)

W sobotę powrócił na łono Bursztyn. Oczywiście od razu zrobiło się po staremu – Szaman sam się na wszelki wypadek odseparował od stada podejrzewając szykany ze strony Siwki, ale chyba uczynił to nieco na wyrost, bo póki co Siwa wcale go nie goni, a Bursztyn trzyma się nieco na uboczu. Od czasu do czasu tylko wymieniają z Siwą niby-miłosne rżenia i pochrumkiwania.

Tak poza tym to deja vu sprzed paru tygodni: w niedzielę znów nastał upał i pięknie reaktywowane koniarstwo, jak szybko nastało, tak szybko się skończyło :-)

Przerwa techniczna trwa...

...najpierw była angina, potem upały, teraz powybijane dziury w ścianach pod wentylację... Jednym słowem nijak z mega-ruchliwym potomkiem na wieś w takich okolicznościach...
...ale są plany (tfu!), żeby w przyszły weekend........

...a Siwe czeka i czeka...