2 kwietnia 2016 - Łącznie vs. rozłącznie

Weekendowo łączę konie w jedno stado - w myśl zasady: im nas więcej, tym weselej: utarczki, umizgi, wspólne przechadzki w stylu "my do nich - oni do nas" itp...

26-29 marca 2016 - Wielkanoc i okolice

Wiosennie, przyjemnie, pracowicie.
Zbudowaliśmy, m.in. nowy okrągły wybieg. Koncepcja w ostatniej chwili uległa zmianie, ale efekt końcowy jest bardzo zadawalajcy :-)

Kaziu na obiekcie...




Bladym świtem...


Siwe na posterunku... Gościnne występy na kwaterach Grubych Wałachów i płynących z tego profitach, np. inkasowaniu łakotek z ręki Kazia ;-)






Padokowe obrazki:

19-20 marca 2016 - Pod znakiem kopyt...

W sobotę/niedzielę werkowanie całego towarzystwa (przody) - pomimo długiej przerwy żadnych tragiczności, czyli bezstajenność procentuje :-)

Próby roszad na padokach: pierwsze od wielu miesięcy rozdzielenie Siwej i Bursztyna (na 30 minut)... Po chilowym zbaranieniu, powrócił spokój, prób sforsowania ogrodzenie nie było :-)




Obiad, obiad i po obiedzie...

13 marca 2016 - Swobodny ruch...

...do lonżowania od jakiegoś czasu dołączam swobodny ruch... zwłaszcza Panom Grubym Wałachom wybitnie służy na psyche, czyli poprawia morale... Mogą se bezkarnie pokwiczeć, powierzgać, powygrażać mi na odległość dupskami - a im więcej kalumni pod moim adresem, tym żywszy ów swobodny ruch... Nie, żeby broń boże, jakaś kara, ale skoro tyle animuszu w narodzie, to czemu nie pogonić nieco ostrzej towarzystwa ;-)











a tak przy okazji... Po ponad półrocznej walce wewnętrznej, jaką toczyłam pt. skubać rzepy, czy golić na łyso, Fisiek rozstał się ze swą bujną, acz zlepioną w ciało stałe, grzywą :-)

5 marca 2016 - pasowanie Equiflexa...

Tak, tak, po latach spełniło się moje marzenie i stałam się posiadaczką siodła EQUIFLEX...
Lżejsze od drewnianego Continentala o całe 3 kg, co robi wielką różnicę, bo nawet na Fiśka jestem go w stanie zarzucić... Wprawdzie po pasowaniu na 3 konie (w kolejności: Huc, Szaman, Siwka) ledwo mogłam ręce do góry podnieść, ale co tam, grunt, że marzenie się spełniło ;-)
...żeby nie było zbyt różowo jednakowoż: rozmiar terlicy full, więc, rzecz jasna, za szerokie, jako że posiadaczami końskich mięśni po 3 latach nic-nie-robienia zdecydowania nie jesteśmy, ale zaraz nabyłam też (za opary gotówki, bo Equi... zdecydowanie nadszarpnął mój budżet ;-) pad korekcyjny-pogrubiony przód i w weekend zamierzam testować :-)
Najważniejsze, że nie jest za wąskie a przy odpowiednich padach będzie pasowało na wszystkie nasze konie (z wyjątkiem Bursztyna, bo ten ma wyjątkowo wąską budowę, nawet w rozkwicie mięśniowym ;-)

28 lutego 2016 - Porządków na wesoło ciąg dalszy...

...jako, że wiosna nadciąga, sprzątamy, ćwiczymy, trenujemy...












Muskulatura Bursztyna minimalnie drgnęłą, tytanem cielesności to on nie jest, ale ostatnio nieco się rozkręcił i 2 razy przeskoczył z kwatery na kwaterę a raz najechał - po skoczeniu ogrodzenia (około 120 cm) na przeszkódkę z opon (w linii na wprost, oddalonej o kilkanaśnie metrów) i też se ją skoczył... Taka fantazja ;-)










Fisiek - Gwiazdor Gawłowski :-)

13-14 lutego 2016 - zaczęło się na poważnie...

Weekend z gatunku bardzo udanych. Korzystając z nadzwyczaj pięknej (jak na tę porę roku) pogody wzięliśmy się za porządki w obejściu. Sporządziłam wstępną listę prac do wykonania, zinwentaryzowałam rzeczy do kupienia... Konie zostały ruszone. Wszystkie nasze. Dzieje się.

W sobotę kolejny trening Bursztyna na lonży (15 minut), który ujawnił u kolegi niezły poziom wyszkolenia klasycznego naziemnego (co widać było już przy pierwszej sesji - żadnego sprzeciwu w monotonnym ruchu po kole, zupełne przeciwieństwo naszych naturalnie szkolonych, co to zaraz zaczynają się nudzić i proponują wariacje na temat ;-) Ruch zdecydowanie żwawszy niż przy pierwszej sesji, energiczniejszy, obszerniejszy (na miarę braku umięśnienia, rzecz jasna...)
Okazało się, że Bursztyn ma przyswojone doskonale komendy głosowe, np. idealnie reaguje na stęęępeeem...  Stęp - jeśli już o nim mowa - ma modelowy, zadami zdecydowanie przekracza, głowę też trzyma na przyzwoitej, jak na niego, wysokości. Szczególnie po nawrotach energiczniejszego kłusa. W kłusie głowa nadal wysoko, ale w stępie zaczyna schodzić niżej, więc jest nadzieja…

W niedzielę – po kolejnym pozytywnym lonżowaniu Bursztyna (trzecia sesja - pojawiło się pierwsze solidne parsknięcie, znaczy zaczynają są nadzieje na rozluźnienie psychiczne, bo Bursztyn cały czas biega mechanicznie, bezrefleksyjnie, introwertycznie) – przyszła pora na kolejne egzemplarze.

Siwe zameldowało się na baczność, zerknęło podejrzliwie na dłuuugi bat, z którym zostało zapoznane na modłę friendly game, po czym przeszło gładko do latanie dookoła mojej osoby. Latania, bo było jak zwykle energicznie, z propozycjami wpadania w galop, aliści dużo było przy tym pozycji tropiącej. Czyli pamięta Siwe, że premiowane jest nie-noszenie-głowy-wysoko ;-) Skupiłyśmy się na pracy w stępie, łatwo nie było (stęp to nieodmiennie najtrudniejszy dla Siwej chód na linie), ale całkiem sympatycznie.

Dobre wrażenie treningowe popsuli Panowie Grube Wałachy. Propozycje poruszania się pod dyktando człowieka uznali za jawny zamach na Ich Majestat i obaj kolejno zaprezentowali bunt.

Fisio już w drodze na poletko za okrągłym wybiegiem wyciął numer postaci kwiku z równoczesnym pół-obrotem a ustawiwszy się tyłem do kierunku marszu przygotowywał się do odlotu (czytaj: wyrwania mi liny i zwiania pod wiatę). Został skarcony, przywołany do porządku, ale już było wiadomo, co się święci... Tak się Kolega upodlił lataniem wokół mnie, wyskakiwaniem  nieskoordynowanym w powietrze, skakaniem przez opony, że o mało się nie zatchnął... ;-)
...Huc, spokojnie przyglądający się całemu wydarzeniu, też dał niezły popis, gdy przyszła na niego pora...
Weź tu, człowieku, poluzuj śrubkę koniu... ;-)











Jeśli chodzi o Siwkę, jest pewna czujność w Kaziku, intuicyjna... ;-)




Dzięki Bogu, że Fisiek przysnął, bo generalnie traktuje Kazia jak mały upierdliwy hałaśliwy latający obiekt i się lekko na niego szczurzy (nieco subtelniej niż na psy ;-)