9 listopada 2014 - jest, jak być powinno jesienną porą...

...czyli błoto. Nie żeby jakieś nadmierne, ale poślizg na padokach jest...
Po tegorocznej suszy rzeka nasza zrobiła się zanikowa, obeszłam z psami, bo roślinność tamże piękna, ale nijak konie puścić, bo zaraz się przeprawią na drugą stronę i hajda! na Ciechanów... ;-)
A w koniach duch ożywiony, na propozycję okrążania (na wolności) Siwe mi zapodało takie pobryki i wierzgi (1,5 metra od mojej osoby ;-) że się dość nieswojo poczułam. Dobrze, że kobył ma respekt, bo jakby tak ku mnie zadem ze swą wesołością, to nie wiem, czy zdołałabym odskoczyć ;-)
Huc też koło mnie radośnie podskakiwał a raz to nawet i dęba usiłował, ale mu nie wyszło, bo za gruby jest ;-)

Siwemu generalnie foty sensowne zrobić dość trudno, bo gdy tylko na nią spojrzę (choćby aparatem ;-) zaraz do mnie drałuje. No chyba że, z oddalenia albo gdy akuratnie żre ;-)























Ostatnio zawsze, gdy przyjeżdżam, łączę konie w stado (chodzą rozdzielone, parami: Siwe z Hucem i Fisiek z Białą - mniej głupich pomysłów duetu Panów Grubych Wałachów ;-) Jest okazja do popatrzenie na ciekawe  końskie interakcje. Siwe w każdej konfiguracji jest zdecydowaną alfą, Białe jednak toleruje, więc ta się pod nią podczepia i tłucze oba wałachy, ale po przerwie, gdy się kobyły spotykają, Siwe się na Białą bzdyczy, zwłaszcza przy sianie, a Biała bzdyczy się na mnie. Taka hierarchia ;-)
Ostatnio tak się nabzdyczyła, że posłała we mnie białe zadzisko ;-) Jej niedoczekanie! W trybie ekspresowym odbudowałam okrągły wybieg (z którego zostały tylko 3 drewniane słupki ;-) i następnym razem wkraczam do boju z Monty Robertsem. Od tego w ogóle powinnam była z Białą zacząć, ale jakoś do tej pory mi się nie chciało ;-)



Bob cięko chory (serce, śmiertelna choroba), dostaje leki, jest poprawa (miał już wodobrzusze) ale ile jeszcze da radę, nie wiadomo :-(

18 października 2014 - jesiennie

Taka tam wizytacja...

13 września 2014 - dość ciepło, jak na tę porę roku...

Wizyta bez-zdjęciowa, bo Bebo pociąg uciekł sprzed samego nosa... Mimo ścigania go autobusem miejskim przez 2 stacje... a foty fajne być mogły :-(

...bo spacer z Siwą w ręku (po ponad 2 latach nie-wychodzenia), na którym Zwierzę potwierdziło, że jest koniem spokojnym i zrównoważonym bez towarzystwa innych koni, z dala od swojego miejsca zamieszkania... Były ćwiczenia w terenie z podnoszeniem i obniżaniem energii, były chody boczne wzdłuż drogi, było wysyłanie naprzód i powrót na przywoływanie, były marsze w strefie 3. z dość precyzyjną regulacją tempa... Siwe - koń idealny. Nie spodziewałam się aż takiego zgrania z moją osobą...

...bo był też dawno temu zapowiadany kolejny test bezterlicówki (która de facto okazała sie podkładką do jazdy na oklep). Zaryzykowałam zakup niemieckiego potnika/czapraka z panelami, reklamowanego jako polecany pod siodła bezterlicowe (jakoś niedawno objawił się na allegro, wcześniej go nie widziałam, mimo usilnych poszukiwań) w cenie nie-żeby-jakoś-specjalnie-wygórowanej i okazało się, że sprawdził się wyśmienicie. Przynajmniej podczas krótkiego testu na Hucu. Bezterlicówka straciła status podkładki do jazdy na oklep, kręgosłupa Huca pod mym dupskiem nie wyczułam. Ale może dlatego, że się znowu Mały niemiłosiernie upasł ;-)
A grzeczny był pod siodłem, jak rzadko kiedy... I to prawie w terenie, bo na zabramiu ;-)

Oba konie wyraźnie zadowolone, że zostały tknięte Pańską Ręką, moje ego zostało bardzo podbudowane :-)

30 sierpnia 2014 - schyłek lata...

Aktywnie:









Wnioski: Siwe w ruchu jest good bannana, Bała w ruchu (i nie tylko) jest bad bannana... Ale się porobiło... ;-)

Siwe:














Biała:

Catching game:
















Obserwatorzy poczynań Białej:


Biała i Bebo-Gośka:








Huc:










...co za dużo, to niezdrowo... mina wielce niezadowolona ;-)

15 sierpnia 2014 - kopyta

...wczorajsza wizyta pod znakiem kopyt (Heniu, Fisiek, Siwka).
I tyle. Wsiadać mi się nie chciało (bo i po co?), wolę się z końmi powłóczyć po padokach, niż im plecy ugniatać. One zresztą też wolą, żeby ich nie ugniatać ;-)
Z Białą jak zwykle - małe ćwiczonka odwrażliwiające na różne drobnostki, żeby nie powiedzieć głupoty, które dla naszych koni nigdy nie stanowiły problemu, a Białą bardzo niepokoją. Ot, jak chociażby masowanie kantarkiem+liną grzbietu, szyi, brzucha... czy dotykanie okolic popręgu...
Pokój Kazia (i mój) powoli się buduje, są powidoki, że od przyszłego roku będziemy się zwalać na wieś gromadnie i regularnie ;-)

Aaa, bo jest i news rzucony wczoraj mimochodem... być może zanosi się na małego srokatego kucyka dla Kazia ;-)))

News nr 2 - ponieważ u Kalley K. pojawiła się nagle i niespodziewanie Bardzo Wielka Wyprz Sport of Reinning (S.Flarida) to... Ci, co mnie znają, to niech sobie dośpiewają, co zrobiłam :-)))

26 lipca 2014 - wizytacja w upale

Wizyta w towarzystwie Gośki, ale znów bez zdjęć, bo nie chciało mi się aparatu z plecaka wyciągać (i go potem pilnować), a Gośce zaciął się telefon... Zresztą nie bardzo było co fotografować, bo konie albo pod wiatą, albo skubiące trawę. Też mi emocjonujące widoki ;-)

Fiskowi popsuło się kopyto, ropień chyba jakiś, żal patrzeć, jak kica z opatrunkiem i podpiera się czubkiem kopyta... Przeleżał pod wiatą ze 2 godziny, ale jak zaczęłam siano po padoku rozrzucać, to się zmotywował, biedak, i wstał... Znów zaczął gadać i nawoływać, zwałaszcza, gdy spostrzegł, że Siwe ciasteczkami podkarmiam, a on nie bardzo może szybko i sprawnie przybyć i swoją część pobrać... Minę miał tak żałosną, że pół seszetki dostał z ręki za nic (czego w jego przypadku raczej nie praktykuję) i co go momentalnie rozbeszczelniło i wzmogło skubanie mojej osoby do granic nieprzyzwoitych wręcz. No bo chory, więc mu się należy... Taki typ...
Siwa gruba niepomiernie, wyraźnie wyróżnia się ilością tkanki tłuszczowej. Huc przy niej to szczuplak niemalże... I zaczyna mnie to lekko niepokoić, bo może czerniak zaczyna dawać o sobie znać w ten sposób? może zaburzenia hormonalne jakieś? no bo niemozliwe, żeby jedząc to samo, co inni (siano, trawę), aż tak obrastała tłuszczem...?
Bebo Gośka zauważyła jednak przytomnie, że Siwej matka (100% folblut) w tym wieku też była nieźle spasiona. Więc może gen otyłości ;-) Tak, tego się trzymajmy. Że to gen ;-)

Z Białą Gośka urządziła małe brawerie. Wysmarowałam anty-owadem wszystkie konie, Biała mi tylko została do oporządzeni, ale że się Gośka napatoczyła akuratnie, to ją oddelegowałam do tego zadania. Gośka chętna, bo ją osoba arabki wyraźnie nęci, poleciała zaraz do niej z liną i kantarkiem, ale najpierw - ponieważ się jej lekuchno cyka- zapodała jej Monty Robertsa. Okrągłego wybiegu już nie mamy - poległ, może ze 3 słupki z ziemi sterczą - więc ganianka na padoku była. Z arabką o tyle dobrze, że ona nieszczególnie lubi być odganiana, trzyma się więc blisko, szczurzy i próbuje ganiankowego zastrzaszyć. I bardzo dobrze - się człowiek nie nalata zbytnio ;-) Trwało może ze 2 minuty, jak Biała się Gośce przyjrzała a za chwilę nawet parę kroczków podążyła. Wystarczyło, szczurzenie ustało, Gośka wzięła arabicę na śnurek i wypomadowała :-)

28 czerwca 2014 - urlop...

...a właściwie po urlopie... U koni byłam raz, wczoraj, i widziałam je przez 3,5 godziny...
Smętnie jest :-(

Konie zadowolone z życia i w dobrej kondycji (psychicznej), fizycznie też niczego sobie; oczywiście fizycznie wizualnie, bo fizycznie  fit to już niekoniecznie ;-)
Naszło mnie poganiać trochę osobniki o maści jasnej i wyszło szydło z worka. O ile osobnik Biała polatać se ewidentnie lubi i mimo, że nie w treningu, kondycję jakąś tam ma, o tyle osobnik Siwa jest gruba miętka galareta i polatać se nieszczególnie lubi. Za to miziać się i ciasteczka do paszczy brać to i owszem. Znaczy koń idealny, jak dla mnie :-)
Jako że znalazłam w szafce stajennej ulubione moje Fly Stopy o zapachu różanym, uznałam, że wypada sobie i koniom aromaterapię zapodać. Skuteczne toto nie jest (działa z godzinkę, w sam raz na krótką niepotliwą jazdę-oprowadzankę ;-) ale pachnie pięknie...
Całą końską piątkę wysmarowałam; nikt szczególnie nie protestował, nawet Heniu łebek nadstawiał, mimo, że on sceptyczny do operacji w okolicach głowy.
Zapach chyba się koniom też spodobał, no i much ciut mniej jakby się zaczęło kręcić, więc towarzystwo zadowolone :-)

Zdjeć znów nie ma, bo Bebo-Gośka mimo, że już po obronie (studia ukończone z wyróżnieniem), dojść do siebie nie może i śpi do południa...